Przed: 3 siekacze zakwalifikowane do usunięcia z powodu znacznej ruchomości 
Po: Most wsparty na dwóch implantach z indywidualną charakteryzacją i imitacją dziąsła

Pacjent w wieku 38 lat zgłosił się do gabinetu ze znaczną ruchomością trzech siekaczy górnych przednich. Zęby wykazywały zaawansowaną utratę tkanki kostnej w obrębie przytwierdzeń przyzębia, co uniemożliwiało ich zachowanie. Pacjent zgłaszał dyskomfort funkcjonalny oraz znaczne kompleksy estetyczne związane ze stanem uzębienia. Problem wymagał kompleksowego rozwiązania, które przywróciłoby zarówno funkcję żucia, jak i naturalny wygląd przedniej strefy zębaczy.

Po szczegółowej diagnostyce (tomografia, ocena morfologii wyrostka zębodołowego) zaplanowano implantologiczne rozwiązanie: ekstrakcję trzech siekaczy i umieszczenie dwóch implantu w miejscach siekaczy środkowych. Koncepcja most na implantach pozwoliła na zastąpienie trzech brakujących zębów naturalnie wyglądającymi koronami wspartymi na dwóch implantach. Rozwiązanie to zapewniało optymalne rozłożenie sił oraz przywrócenie estetyki przy minimalnej ingerencji chirurgicznej.

Leczenie przebiegało w 4–6 miesięcznym harmonogramie: ekstrakcja zębów, osseointegracja implantu (3–4 miesiące), a następnie faza protetyczna z indywidualną charakteryzacją koron ceramicznych. Efekt końcowy prezentuje harmonijna przednią strefę zębaczy z naturalnym kolorem, symetrią i prawidłową morfologią dziąsła. Pacjent odzyskał funkcję żucia i pewność uśmiechu, a estetyka uzębienia jest porównywalna z naturalnym wyglądem własnych zębów.

Most na implantach – estetyczna rekonstrukcja zębów przednich górnych. Przypadek kliniczny lek. dent. Szymona Soczki w Mieścisku, Wielkopolska.

Most na implantach – Dentysta Soczka

Zastąpienie trzech ruchomych siekaczy górnych mostem ceramicznym wspartym na dwóch implantach.

Przywrócenie pełnej funkcjonalności żucia i mowy poprzez stabilną konstrukcję protetyczną.

Uzyskanie naturalnego wyglądu zębów z jednolitym kolorem i harmonijnym łukiem uśmiechu.

Indywidualna charakteryzacja licówek ceramicznych z imitacją naturalnego przebiegu dziąsła.

Długotrwałe rozwiązanie na bazie implantów zębowych zapewniające estetykę i stabilność.

Most na implantach

Etap 1: Diagnostyka i planowanie implantoprotetyczne

Wykonano tomografię stomatologiczną (CBCT) górnej szczęki w obszarze siekaczy, aby ocenić wysokość, szerokość i gęstość kości alweolarnej. Przeprowadzono wymiary morfometryczne i zaplanowano pozycję dwóch implantów bocznych do wsparcia mostu na siekaczach centralnym i bocznym.

Etap 2: Ekstrakcja zębów i przygotowanie łoża implantów

Przeprowadzono ekstrakcję trzech siekaczy górnych (centralnych i bocznych) ze względu na znaczną ruchomość i prognostykę zagrażającą. Dokonano ostrożnego usunięcia w celu zachowania maksymalnej ilości tkanki kości. Po okresie zagoienia (2–4 tygodnie) wykonano przygotowanie łoża dla implantów w pozycjach bocznych.

Implantowano dwa implanty śrubowe o średnicy i długości dostosowanej do lokalnych warunków kostnych (zazwyczaj 4–4,5 mm × 10–12 mm). Implanty umieszczono w pozycjach bocznych z zachowaniem estetycznego międzyspadku. Zaszywano dziąsła i pozostawiono okres osteointegracji (3–4 miesiące).

Etap 4: Odkrycie implantów i wykonanie łącznika dziąsłowego

Po potwierdzeniu osteointegracji wykonano małą incyzję w celu odkrycia implantów i zainstalowano łączniki (abutmenty) dziąsłowe na okres remodelingowania i kształtowania konturu dziąsła. Proces trwał 2–3 tygodnie, umożliwiając naturalny rozwój obrąbka dziąsła wokół przyszłej korony środkowej.

Etap 5: Przygotowanie twardych przydatków i odbitek robocze

Zastosowano łączniki na okres próbny, a następnie wykonano skan wewnątrzustny lub odbitki konwencjonalne celem uzyskania precyzyjnego modelu laboratoryjnego. Przeprowadzono pomiary koloru zęba naturalnego i planowanie estetyki ceramicznego mostu z charakteryzacją i imitacją naturalnego przebiegu dziąsła.

Etap 6: Wytworzenie, cementowanie i finalizacja mostu na implantach

Laboratorium stomatologiczne wyprodukowało mostek ceramiczny łączący trzy jednostki (siekacz centralny, boczny i dodatkowę podparcie), zawierający indywidualną glazurę i anatomiczny profil dziąsłowy. Most zainstalowano na łącznikach śrubowo-ceramicznych lub cementacyjnie, dokonując precyzyjnej oceny okluzji, estetyki i ergonomii czyszczenia międzyzębowego.

Przed: Braki zębowe, zaburzona girlanda dziąsłowa. Po: Korony na implantach i zębach własnych, plastyka dziąsła.

Pacjent w wieku 38 lat zgłosił się do gabinetu z problemem braku zęba w obrębie frontonu górnego oraz nieprawidłową linią dziąseł, która zaburzała estetykę uśmiechu. Brak uzębienia towarzyszył płytkiemu załamaniu się dziąsła, powodując asymetrię linii uśmiechu. Problem dotyczyła zarówno zdrowotnego stanu tkanek przydodontowych, jak i funkcjonalności oraz percepcji estetycznej pacjenta.

Plan leczenia obejmował implantację zęba w miejscu braku, wsparcie koronami na implantach i zębach własnych sąsiednich, oraz plastykę dziąseł w celu odtworzenia naturalnej linii dziąseł. Zabiegi były niezbędne do osiągnięcia długotrwałego uzupełnienia braków i harmonijnego dostosowania linii uśmiechu. Ocena radiologiczna potwierdziła wystarczającą ilość kości dla implantacji.

Leczenie trwało 5 miesięcy. Po okresie osseointegracji implantatu wykonano plastykę dziąseł mającą na celu prawidłowe konturowanie tkanek miękkich. Następnie przygotowano i osadzono korony ceramiczne na implantach i zębach własnych. Efekt końcowy charakteryzuje się pełnym uzupełnieniem braku, naturalnym kolorem i kształtem korony, harmonijną linią dziąseł oraz symetrycznym uśmiechem pacjenta.

Plastyka dziąseł i korony na implantach oraz zębach własnych. Kompleksowe leczenie estetyczne u lek. dent. Szymona Soczki w Mieścisku, Wielkopolska.

Plastyka dziąseł, korony na implantach – Dentysta Soczka

Uzupełnienie braków zębowych koronami na implantach z pełnym przywróceniem funkcji żucia.

Plastyka dziąseł z osiągnięciem naturalnego konturu i symetrii linii dziąsłowej.

Harmonijne estetyczne dopasowanie korony do sąsiednich zębów własnych pod względem koloru i kształtu.

Regeneracja girdlandy dziąsłowej z eliminacją wzniesień i nieregularności.

Odbudowa naturalnego wyglądu uśmiechu z pełnym uzupełnieniem zęba i proporcjonalnym rozmieszczeniem.

Plastyka dziąseł, korony na implantach i zębach własnych

Etap 1. Diagnostyka i planowanie implantologiczne

Wykonano skan wewnątrzustny i tomografię stożkową (CBCT) w celu oceny objętości i gęstości kości szczęki. Zaplanowano pozycję implantu z uwzględnieniem anatomii dziąseł i sąsiednich zębów.

Etap 2. Ekstrakcja zęba i plastyka wstępna dziąseł

W przypadku pozostawienia pierwotnie uszkodzonego zęba przeprowadzono jego ekstrakcję z zachowaniem kości otaczającej. Wykonano wstępną plastykę dziąsłową (augmentację) w celu utrwalenia konturów dla późniejszego implandu.

Wszczepiono implant tytanowy w zaplanowaną pozycję z zapewnieniem pierwotnej stabilności. Pacjent otrzymał zalecenia dotyczące opieki i czekania na period osteointegracji (3–4 miesiące).

Etap 4. Odkrycie implantu i kształtowanie dziąseł

Po osiągnięciu pełnej integracji implantu odkryto go i założono śrubę otwierającą. Przeprowadzono finalną plastykę dziąseł (kształtowanie girlandy) w celu uzyskania naturalnego, estetycznego konturu.

Etap 5. Przygotowanie zębów wspierających i licówki protetyczne

Przygotowano sąsiednie zęby do korony poprzez nieznaczy opór. Wykonano korony protetyczne na implancie i zębach własnych, zapewniając harmonię barwy, kształtu i wielkości.

Etap 6. Osadzenie korony i kontrola estetyczno-funkcjonalna

Osadzono koronę na implancie przy użyciu cementu trwałego z weryfikacją okluzji, artykulacji oraz kontaktu międzyzębowego. Pacjent został poinstruowany o higienie i wizytach kontrolnych.

Przed: praca metalowo-ceramiczna, mała ekspozycja zębów w uśmiechu 
Po: Podniesienie zwarcia i wydłużenie zębów do prawidłowej ekspozycji w uśmiechu

Pacjent w wieku 53 lat zgłosił się do gabinetu ze skarżą na nieprawidłowe zwarcie i niezadowalającą estetykę uśmiechu. Istniejące restauracje protetyczne wykazywały znaczny stopień износу, a braki zębów w sektorach bocznych przyczyniały się do nieprawidłowego rozkładu sił podczas żucia. Głównym problemem była zbyt mała ekspozycja zębów w uśmiechu oraz widoczna asymetria morfologiczna łuków zębowych, co wpływało zarówno na funkcję żucia, jak i zadowolenie pacjenta z wyglądu.

Po przeprowadzeniu diagnostyki kompleksowej, w tym analizy zwarcia i fotografii diagnostycznych, podjęto decyzję o pełnołukowej rekonstrukcji zwarcia. Plan leczenia obejmował podniesienie wysokości zwarcia, uzupełnienie braków zębów oraz wykonanie nowych koron i licówek kompozytowych na zębach przednich. Procedura umożliwiła osiągnięcie prawidłowej relacji międzyszczękowej oraz zwiększenie ekspozycji zębów w uśmiechu zgodnie z zasadami biomechanicznymi.

Leczenie trwało 5–8 miesięcy i przebiegało etapowo, z zachowaniem czasu na adaptację pacjenta. Efekt końcowy pełnołukowej rekonstrukcji zwarcia wykazuje znaczną poprawę zarówno funkcjonalną, jak i estetyczną. Nowe restauracje protetyczne cechują się równomiernym kolorem, prawidłową morfologią i symetrią. Pacjent uzyskał komfortowe zwarcie centrycze, a uśmiech przybrał naturalny, harmonijny wygląd z optymalną ekspozycją zębów.

Kompleksowa rekonstrukcja zwarcia z podnisieniem linii uśmiechu. Przed i po. Gabinet stomatologiczny lek. dent. Szymona Soczki w Mieścisku.

Pełnołukowa rekonstrukcja zwarcia – Dentysta Soczka

Przywrócenie prawidłowego zwarcia poprzez podniesienie pionowego wymiaru uzębienia i osiągnięcie zgodności artykulacyjnej.

Uzupełnienie braków zębów w sektorach bocznych łuku górnego i dolnego przy użyciu stałych prac protetycznych.

Znaczna poprawa estetyki uśmiechu poprzez wydłużenie zębów przednich i prawidłową ekspozycję w uśmiechu.

Ujednostajnienie koloru i tekstury wszystkich zębów widocznych w uśmiechu za pomocą nowych restauracji.

Odbudowa pełnej funkcjonalności zespołu stomatognatycznego z poprawą wydajności żucia i dynamiki szczęk.

Pełnołukowa rekonstrukcja zwarcia

Wykonano skan wewnątrzustny oraz rentgenogramy panoramiczne, aby ocenić stan tkanek kostnych, pierwiastkowych i istniejących restauracji. Analiza pozwoliła na określenie stopnia zniszczenia zwarcia i zaplanowanie pełnołukowej rekonstrukcji.

Etap 2. Planowanie cyfrowe i projektowanie nowego zwarcia

Na podstawie skanów 3D przeprowadzono cyfrową analizę profilu szkieletowego, linii uśmiechu i proporcji zębów. Zaplanowano podniesienie zwarcia i wydłużenie zębów przednich w celu uzyskania prawidłowej ekspozycji w uśmiechu.

Etap 3. Przygotowanie zębów i usunięcie starych restauracji

Usunięto dotychczasowe korony metalowo-ceramiczne i stare wypełnienia, a następnie przygotowano zęby filarowe. Dokonano kontroli vitalności i w razie potrzeby wykonano endodoncję zębów z zagrożonym miazgą.

Etap 4. Wykonanie tymczasowych restauracji

Wdrożono tymczasowe korony/facety, aby pacjent mógł adaptować się do nowego zwarcia i nowej linii uśmiechu przez okres kilku tygodni. Etap ten pozwolił na weryfikację funkcji, estetyki i komfortu przed finalnym uzupełnieniem.

Etap 5. Wykonanie i cementowanie ostatecznych restauracji

Zafabykowano licówki kompozytowe i korony ceramiczne dostosowane do nowego zwarcia, zapewniające jednorodność koloru i symetrię morfologiczną całego łuku. Restauracje osadzono permanentnie po ostatecznej weryfikacji okluzji i estetyki.

Etap 6. Instrukcja higieny i kontrola długoterminowa

Wdrożono instrukcje prawidłowej higieny jamy ustnej i opieki nad nowymi restauracjami. Zaplanowano wizyt kontrolne w miesiącu pierwszym i szóstym po leczeniu, aby monitorować stabilność zwarcia i kondycję tkanek.

Przed: Zęby przebarwione, braki zębowe 
Po: most natychmiastowy PMMA

Pacjent w wieku 38 lat zgłosił się do gabinetu ze znacznie zaniedbanych zębów dolnych przednich i bocznych. Uzębienie charakteryzowało się licznymi przebarwieniami brązowymi, zaawansowanym starciem substancji twardych zęba, ekspozycją dentin oraz brakami interdentalnymi. Problem nie tylko obniżał komfort funkcjonalny, ale stanowił także znaczące obciążenie estetyczne, wpływając na jakość życia pacjenta. Konieczna była kompleksowa rehabilitacja protetyczna dolnego łuku.

Po przeprowadzonej diagnostyce i analizie wstępnej zaproponowano wykonanie mostu natychmiastowego z materiału PMMA (polimetakrylan metylu). Rozwiązanie to stanowi optymalny wybór w przypadku pacjentów wymagających szybkiego przywrócenia funkcji i estetyki przed ostatecznym uzupełnieniem protetycznym. Most natychmiastowy umożliwia pacjentowi natychmiast po preparacji zębów posiadanie pełnofunkcyjnego uzupełnienia, jednocześnie chroniąc zęby przygotowane i pozwalając na adaptację do nowej morfologii zwarcia.

Leczenie przebiegało w cyklu 4–6 tygodni. Po przygotowaniu zębów podporowych wykonano odciski i fabrykację mostu natychmiastowego w pracowni technicznej. Materiał PMMA wybrany ze względu na możliwość szybkiej produkcji, łatwość modyfikacji klinicznych i doskonałą współpracę z miękką tklanką dziąsłową. Efekt końcowy charakteryzuje się jednolitym, naturalnym kolorem (odcień A1–A2), właściwą morfologią anatomiczną zębów oraz doskonałą symetrią. Pacjent uzyskał pełną funkcjonalność zwarcia i satysfakcjonujący rezultat estetyczny, co bezpośrednio wpłynęło na poprawę komfortu codziennego użytkowania.

Most natychmiastowy PMMA – przypadek kliniczny. Rehabilitacja protetyczna zębów dolnych. Gabinet stomatologiczny lek. dent. Szymona Soczki w Mieścisku.

Most natychmiastowy – Dentysta Soczka

Natychmiastowe przywrócenie ciągłości łuku zębowego i funkcji żucia w dolnym szczęku.

Ujednolicenie koloru zębów – osiągnięcie naturalnego, jasnego odcienia ceramicznego A1–A2.

Wyeliminowanie przebarwień brązowych i widocznego starcia substancji zęba.

Doskonała symetria morfologiczna zębów przednimi – znaczna poprawa estetyki uśmiechu.

Natychmiastowe rozwiązanie – pacjent opuszcza gabinet ze sfinalizowanym uzupełnieniem protetycznym.

Most natychmiastowy

Przeprowadzono szczegółową ocenę kliniczną dolnego łuku zębów, wykonano skan wewnątrzustny oraz fotografie diagnostyczne. Zaplanowano bezpośrednią konstrukcję mostu natychmiastowego z PMMA na zęby przednie i boczne dolne, aby przywrócić pacjentowi funkcjonalność i estetykę w jednej wizycie.

Wykonano precyzyjną preparację zębów dolnych (od zęba bocznego do bocznego) pod przyszły most natychmiastowy, zachowując zachowawczy profil preparacji. Preparowane powierzchnie zostały oczyszczone i izolowane od śliny za pomocą systemu retencji.

Wykonano precyzyjne wyciśnięcie preparowanych zębów materiałem wyciskowym, a następnie przygotowano model robczy. Na jego podstawie zamodelowano morfologię przyszłego mostu w odcieniu A1–A2, dbając o doskonałą symetrię i prawidłowy kontakt międzyzębowy.

Etap 4: Konstruowanie mostu natychmiastowego

Wykonano most natychmiastowy z akrylu PMMA na stanowisku dentystycznym, modelując korony poszczególnych zębów z jednolitym kolorem i harmonijną morfologią. Most pokryto warstwy izolacyjną i gotów do umieszczenia bez dodatkowej polimeryzacji poza jama ustną.

Most natychmiastowy został umieszczony na preparowanych zębach i utrwalony tymczasowym cementem. Sprawdzono okluzję, dostosowano punkty kontaktu i zweryfikowano estetykę oraz funkcjonalność całej konstrukcji.

Etap 6: Instrukcje pielęgnacji i przygotowanie do wersji ostatecznej

Pacjent otrzymał instrukcje dotyczące pielęgnacji mostu natychmiastowego i zasady żywienia w pierwszych tygodniach. Most służy jako rehabilitacja tymczasowa na okres 4–8 tygodni, w którym laboratorium przygotowuje ostateczną wersję z materiału ceramicznego o doskonałych właściwościach estetycznych i trwałości.

Przed: Liczne braki zębowe, stłoczenie. Po: Most tymczasowy do czasu wygojenia tkanek po usuniętych zębach.

Pacjent w wieku 53 lat zgłosił się do gabinetu ze zmienioną sytuacją w uzębieniu – w obszarze zębów bocznych szczęki występowały znaczące braki zębowe, a pozostałe zęby wykazywały stłoczenie i nierównomierne przebarwienie. Problemem były również braki zęba, który pacjent niedawno utracił w wyniku zaawansowanego procesu chorobowego. Pacjent poszukiwał rozwiązania, które przywróciłoby mu funkcję żucia i estetykę uśmiechu, ale wymagającego czasu na pełne wygojenie się tkanek szczęki.

Po przeprowadzeniu diagnostyki radiologicznej i klinicznej zalecono zastosowanie mostu tymczasowego – rozwiązania protetycznego, które służy jako zabiór pośredni w okresie gojenia się tkanek po ekstrakcji. Most tymczasowy chroni odsłonięte tkanki, przywraca funkcjonalność żucia i utrzymuje estetykę uśmiechu w fazie przejściowej. Konstrukcja została zaplanowana na okres 4–8 tygodni, do czasu całkowitego zagojenia się łoża pęcherzyka i możliwości wykonania rozwiązania ostatecznego.

Most tymczasowy został wykonany w oparciu o naturalne barwy uzębienia pacjenta, z uwzględnieniem prawidłowej morfologii zęba i harmonii z pozostałymi strukturami szczęki. Pacjent tolerował bardzo dobrze tę rozwiązanie – most zapewniał wygodę noszenia, nie ulegał przesunięciom i nie powodował dyskomfortu przez cały okres gojenia. Po 6 tygodniach tkanki w pełni się wygojły, a pacjent uzyskał przywróconą funkcjonalność i naturalne wygląd uśmiechu, stanowiące solidną bazę do kolejnego etapu leczenia protetycznego.

Most tymczasowy na zęby – przywrócenie uśmiechu. Protetyka stomatologiczna w gabinecie lek. dent. Szymona Soczki w Mieścisku.

Most tymczasowy – Dentysta Soczka

Przywrócenie ciągłości łuku zębowego w obszarze szczęki górnej z zachowaniem funkcji żucia.

Ujednolicenie koloru i morfologii zębów frontowych, uzyskując naturalny wygląd uśmiechu pacjenta.

Zabezpieczenie tkanek miękkich i twardych w okresie gojenia po ekstrakcji zębów.

Poprawa estetyki uśmiechu poprzez eliminację braków zębowych i wyrównanie linii dentystycznej.

Zapewnienie komfortu pacjenta i funkcjonalności podczas czekania na ostateczne rozwiązanie protetyczne.

Most tymczasowy

Przeprowadzono szczegółową ocenę stanu uzębienia pacjenta, ocenę linii uśmiechu i relacji międzyszczękowych. Na podstawie analizy klinicznej opracowano indywidualny plan leczenia protetycznego obejmujący wykonanie mostu tymczasowego.

Etap 2: Przygotowanie zębów podparcia i skan cyfrowy

Wykonano preparację zębów podparcia mostu tymczasowego, następnie przeprowadzono skan wewnątrzustny przy użyciu nowoczesnych technologii cyfrowych w celu uzyskania precyzyjnych wymiarów dla konstrukcji protetycznej.

Etap 3: Wykonanie i osadzenie mostu tymczasowego

Wytworzono most tymczasowy na bazie materiałów tymczasowych, zapewniający funkcjonalność oraz estetykę w okresie gojenia tkanek. Most osadzono i zoptymalizowano okluzję poprzez korekty niezbędne dla komfortu pacjenta.

Pacjent noszył most tymczasowy przez okres 4–8 tygodni, co pozwoliło na pełne wygojenie tkanek po usunięciu zębów. Przeprowadzono regularne wizyty kontrolne w celu monitorowania stanu zagojeń i ewentualnych korekt.

Po zakończeniu procesu gojenia wykonano most ostateczny z materiałów trwałych (metaloceramy lub pełnej ceramiki), zapewniający optymalną estetykę, funkcjonalność i trwałość. Mostowi nadano naturalny wygląd z jednolitą barwą dopasowaną do pozostałych zębów pacjenta.

Etap 6: Osadzenie mostu ostatecznego i instrukcje pielęgnacyjne

Most ostateczny osadzono przy użyciu specjalistycznego cementu, z precyzyjnym dostosowaniem kontaktów międzyproksymalnych i okluzji. Pacjentowi udzielono szczegółowych instrukcji dotyczących codziennej higieny oraz regularnych wizyt kontrolnych w celu zapewnienia długotrwałości uzupełnienia protetycznego.

Przed: Braki zębowe, starcie. Po: Praca tymczasowa na czas wgojenia implantów.

Pacjent w wieku 38 lat zgłosił się do gabinetu ze znacznymi brakami zębów w obrębie strefy estetycznej (zęby boczne górne) oraz widocznymi ubytkami i przebarwieniami zębów przednich. Uszkodzenie zębów wynikało z wieloletniego bruxizmu i niewystarczającej profilaktyki. Pacjent wymagał kompleksowego rozwiązania łączącego zastosowanie implantów stomatologicznych z przywróceniem prawidłowego kształtu i koloru zębów naturalnych.

Plan leczenia obejmował umieszczenie implantów w miejscach braków zębowych oraz wykonanie zabudowy protetycznej. Zdecydowano się na zastosowanie koron i mostów tymczasowych, które pełniłyby funkcję zarówno funkcjonalną, jak i estetyczną przez okres integracji implantów (4–6 miesięcy). Prace tymczasowe pozwoliły na zachowanie prawidłowego zwarcia i wyglądu pacjenta w okresie gojenia kostnego, jednocześnie chroniąc implantowane kości i warstwy miękkie.

Po zaimplantowaniu 2 implantów w okolicach zębów 14 i 16, wykonano korony i mosty tymczasowe, które były poddawane regularnym kontrolom i korektom. Po okresie integracji biologicznej implanty wykazały pełną osteointegrację, umożliwiającą przeznaczenie na stałe zabudowy protetycznej. Prace tymczasowe zastąpiono ostatecznie koronami porcelanowymi, osiągając naturalny wygląd, prawidłowe zwarcie oraz długotrwałą funkcjonalność. Pacjent odzyskał pełną estetykę uśmiechu i komfort żucia.

Korony i mosty tymczasowe na implanty zębowe. Przywrócenie funkcji i estetyki uśmiechu. Gabinet stomatologiczny lek. dent. Szymona Soczki w Mieścisku.

Korony i mosty tymczasowe – Dentysta Soczka

Przywrócenie ciągłości zębowego łuku górnego za pomocą koron tymczasowych.

Wyrównanie koloru i kształtu zębów przednich podczas czasu oczekiwania na integrację implantów.

Zachowanie funkcji żucia i wymowy podczas procesu wgajania implantów zębowych.

Poprawa estetyki uśmiechu i proporcji zębów na etapie przejściowym leczenia.

Ochrona miejsc przygotowanych dla implantów przed zainfekowaniem i urazem mechanicznym.

Korony i mosty tymczasowe

Zęby przeznaczone do obciążenia protezą tymczasową zostały przygotowane poprzez szlifowanie w odpowiednią formę filarową, zapewniającą prawidłową retencję i stabilność przyszłych korон oraz mostów.

Wykonano skan wewnątrzustny oraz tradycyjne odbitki (w koniecznych przypadkach) zmodyfikowanych zębów filarowych i sąsiadujących pól, stanowiące podstawę do modelowania korón i mostów tymczasowych.

Etap 3: Wykonanie korón i mostów tymczasowych

Na podstawie odbitków laboratorium wyprodukowało tymczasowe korony i mosty z materiału akrylowego, które zapewniają ochronę zębów filarowych, utrzymanie estetyki oraz funkcji żucia w czasie oczekiwania na osseointegrację implantów (4–6 miesięcy).

Przygotowane korony i mosty tymczasowe zostały zafiksowane na zębach filarowych przy użyciu cementu czasowego, umożliwiającego łatwe usunięcie bez uszkodzenia preparowanych zębów po zakończeniu procesu wgojenia implantów.

Etap 5: Instrukcja higieniczna i kontrola przygryzu

Pacjent otrzymał szczegółowe instrukcje dotyczące pielęgnacji pracy tymczasowej, diet i unikania obciążeń dynamicznych. Przeprowadzono weryfikację przygryzu w relacji centrycznej oraz ruchach bocznych.

W okresie osseointegracji implantów (4–6 miesięcy) pacjent przychodził na wizyty kontrolne, podczas których sprawdzano szczelność i komfort pracy tymczasowej oraz stan zębów filarowych, przygotowując jednocześnie plan przejścia na stałe uzupełnienia protetyczne.

Przed: Nieestetyczne korony metalowo-ceramiczne. Po: Zmiana kształtu i koloru koronami tymczasowymi do czasu wygojenia tkanek.

Pacjent w wieku 38 lat zgłosił się do gabinetu ze znacznym niezadowoleniem ze stanem своich zębów przednich. Uzębienie cechowało się nieestetycznymi koronami metalowo-ceramicznymi o nierównym kolorze, asymetryczną linią dziąseł oraz widocznym przebarwieniem krawędzi zębów. Problem stanowił również brak harmonii pomiędzy kształtem koron a naturalnymi proporcjami uśmiechu. Pacjent oczekiwał całkowitej rekonstrukcji tego obszaru, która przywróciłaby naturalny wygląd i estetykę.

Plan leczenia obejmował zastosowanie koron tymczasowych jako rozwiązania przejściowego. Przed przygotowaniem ostatecznych koron ceramicznych konieczne było wygojenie tkanek przyzębia, które były podrażnione staymi konstrukcjami protetycznymi. Korony tymczasowe, wykonane z materiału akrylowego, pozwoliły na zaobserwowanie efektu estetycznego oraz ewentualnych modyfikacji kształtu i koloru zanim pacjent przystąpi do etapu definnitywnego.

Leczenie przebiegało przez okres 6–8 tygodni. W tym czasie zaobserwowano odbudowę zdrowotnego stanu dziąseł oraz ustabilizowanie się pozycji zębów. Korony tymczasowe umożliwiły precyzyjne zaplanowanie ostatecznego projektu. Efekt końcowy wykazał znaczną poprawę – uśmiech pacjenta zyskał naturalny wygląd, wyrównaną linię dziąseł i estetycznie spójny kolor. Pacjent wyraził zadowolenie z rezultatu i przystąpił do etapu wykonania ostatecznych koron ceramicznych.

Korony tymczasowe – estetyczne rozwiązanie przednich zębów. Przypadek kliniczny gabinetu lek. dent. Szymona Soczki w Mieścisku. Protetyka stomatologiczna.

Korony tymczasowe – Dentysta Soczka

Przywrócenie jednorodnego koloru zębów przedniej grupy poprzez zastosowanie tymczasowych korон ceramicznych.

Wyrównanie linii dziąseł i uzyskanie symetrycznej anatomii brzegu przyzębnego.

Eliminacja asymetrii uśmiechu i poprawa ogólnej estetyki uzębienia przedniej grupy.

Zabezpieczenie zębiów podczas procesu wygajania tkanek przyzębia przed ostatecznym osadzeniem koron stałych.

Zmiana z nieestetycznych starych koron metalowo-ceramicznych na nowoczesne rozwiązanie protetyczne.

Korony tymczasowe

Etap 1. Konsultacja i planowanie protetyczne

Pacjent zgłosił się z niezadowoleniem z estetyką istniejących koron metalowo-ceramicznych na zębach przedniej grupy. Przeprowadzono ocenę kliniczną, analizę uśmiechu i ustalono plan leczenia obejmujący wykonanie koron tymczasowych oraz ostatecznych licówek ceramicznych.

Etap 2. Przygotowanie i szlifowanie zębów podkorony

Usunięto stare korony metalowo-ceramiczne i przeprowadzono szlifowanie zębów żywych w celu przygotowania odpowiedniej retencji. Zastosowano izolację ślinową i dokumentację fotograficzną dla precyzji wykonania.

Etap 3. Wykonanie tymczasowych koron akrylowych

Na podszlifowanych zębach wykonano i osadzono korony tymczasowe z tymczasowego materiału (PMMA), które odtwarzały poprawny kształt, kolor i wymiary zębów zgodnie z planem estetycznym. Korony pełniły funkcję ochronną podczas gojenia tkanek dziąsłowych.

Etap 4. Wykonanie wycisków i modeli roboczych

Po stabilizacji tkanek dziąsła (4–8 tygodni) wykonano precyzyjny wycisk dodatkowymi materiałami oraz skan wewnątrzustny w celu przygotowania dokładnych modeli do produkcji ostatecznych koron ceramicznych.

Etap 5. Produkcja i próba koron ceramicznych

W laboratorium protetycznym wytworzono korony ceramiczne (licówki) o optymalnym kształcie, kolorze i przystosowaniu marginalnym. Przeprowadzono próbę wewnątrzustną w celu weryfikacji estetyki, okluzji i retencji koron.

Etap 6. Osadzenie ostatecznych koron i fiksacja

Usunięto korony tymczasowe, dokładnie oczyszczono i osuszono zęby. Ostateczne korony ceramiczne osadzono na trwale za pomocą zawoalowanego cementu, przeprowadzono kontrolę okluzji i instruktaż higieniczny pacjenta dotyczący pielęgnacji nowych uzupełnień protetycznych.

Przed: Zęby starte, stłoczone oraz przebarwione. Po: Bonding w odcinku bocznym oraz korony cyrkonowe w odcinku przednim.

Pacjent w wieku 53 lat zgłosił się do gabinetu ze skargą na znacznie pogorszoną estetykę uśmiechu. Zęby przednie górnego łuku wykazywały głębokie przebarwienia, nierówną wysokość brzegów siecznych oraz widoczne ubytki twardych tkanek zęba. Morfologia zębów była nieregularna, a całokształt uśmiechu odbiegał od preferencji estetycznych pacjenta. Problem obejmował zarówno aspekt kolorystyczny, jak i strukturalny, co wymagało kompleksowego podejścia rehabilitacyjnego.

Po szczegółowej ocenie klinicznej zaplanowano leczenie obejmujące metodę bondingu pośredniego w segmencie zębów bocznych oraz zastosowanie koron cyrkonowych w odcinku przednim. Taki plan leczenia pozwolił na uzyskanie zarówno estetyki, jak i trwałości. Korony cyrkonowe zapewniły całkowitą kontrolę koloru i morfologii zębów przedowych, natomiast bonding pośredni w obszarze bocznym pozwolił na subtelne wyrównanie bez konieczności znacznego przygotowania zęba.

Rehabilitacja została przeprowadzona w ciągu dwóch wizyt klinicznych. W pierwszej wizycie wykonano przygotowanie zębów, odbitki oraz postawienie koron tymczasowych. Druga wizyta obejmowała cementowanie ostatecznych koron cyrkonowych i finalną aplikację materiału composite metodą bondingu pośredniego. Efekt końcowy przywrócił pacjentowi estetyczną morfologię uśmiechu – wyrównane brzegi sieczne, równomierny kolor oraz harmonijny wygląd całego segmentu przedniego.

Metoda pośrednia bonding oraz korony cyrkonowe. Transformacja uśmiechu w gabinecie lek. dent. Szymona Soczki w Mieścisku, Wielkopolska.

Bonding i korony cyrkonowe – Dentysta Soczka

Przywrócenie naturalnego koloru i blasku zębów przednich poprzez zastosowanie koron cyrkonowych.

Wyrównanie brzegów incyzalnych i osiągnięcie symetrycznej morfologii zębów w uśmiechu pacjenta.

Rekonstrukcja zębów bocznych metodą bondingu pośredniego z zachowaniem struktur naturalnych.

Eliminacja przebarwień i matowego wyglądu poprzez integrację ceramicznych koron cyrkonowych.

Całościowa rehabilitacja estetyczna odcinka przedniego i bocznego górnego łuku zębowego.

Metoda pośrednia tzw. bonding oraz korony cyrkonowe

Etap 1. Konsultacja i ocena stanu klinicznego

Przeprowadzono szczegółową ocenę zębów przednich – oceniając stopień zużycia, dyskoloracji i nierówności brzegów incyzalnych. Dokonano analizy dynamicznego uśmiechu oraz dyskusji z pacjentem na temat oczekiwań estetycznych i funkcjonalnych.

Etap 2. Przygotowanie zębów w odcincu przednim

Przygotowano minimalne opracowanie zębów przednich do zaplanowanego zabiegu – usunięto słabą strukturę twardych tkanek zęba i starego materiału. Wykonano skan wewnątrzustny oraz odciski wg. protokołu dla koron cyrkonowych.

Etap 3. Zabiegi bonding w odcinku zębów bocznych

Zastosowano metodę pośrednią bondingu – powierzchnie zębów bocznych przygotowano przez mikroabrazję i aplikację systemu adhesyjnego. Naniesiono materiał kompozytowy, modelując kształt zgodnie z morfologią naturalnych zębów, a następnie wysuszono i wypolerowano.

Etap 4. Wykonanie koron cyrkonowych w odcinku przednim

W laboratorium protetycznym wykonano korony cyrkonowe na podstawie przygotowanego modelu cyfrowego – zapewniając wyrównany kolor, symetryczną morfologię oraz naturalne przejście w linii dziąseł. Korony przygotowano do cementowania adhezyjnego.

Etap 5. Próba i cementowanie koron cyrkonowych

Przeprowadzono próbę koron – weryfikując dopasowanie okluzyjne, estetykę i komfort pacjenta. Po zatwierdzeniu dokonano cementowania adhezyjnego koron cyrkonowych przy użyciu systemu dwupolimerowego, usunięto nadmiar cementu i wypolerowano.

Etap 6. Kontrola końcowa i instrukcje pielęgnacyjne

Dokonano oceny finalnego wyniku estetyczno-funkcjonalnego – sprawdzono okluzję dynamiczną i statyczną. Udzielono pacjentowi instrukcji dotyczących pielęgnacji bondu oraz koron cyrkonowych, w tym zaleceń dotyczących higieny i regularnych kontroli.

Przed: Uzębienie resztkowe, 4 zęby w szczęce Po: Zęby wykorzystane do wzmocnienia protezy estetycznej, która nie generuje żadnej ruchomości podczas użytkowania.

Pacjent w wieku 60+ zgłosił się do gabinetu z problemem znacznych ubytków w górnym łuku zębowym – brakowało zespołu przedtrzonowców i części molara. Pozostałe zęby wykazywały zaawansowane przebarwienia, zniszczenie tkanek twardych oraz asymetrię linii brzegu dziąseł. Uzębienie resztkowe nie tylko ograniczało funkcje żucia, ale w znacznym stopniu wpływało na estetykę uśmiechu i samoocenę pacjenta. Konieczna była kompleksowa rehabilitacja całego obszaru.

Po analizie klinicznej zaproponowano wykonanie protezy teleskopowej – nowoczesnego rozwiązania protetycznego, które łączy zalety koron stałych z elastycznością rozwiązania częściowo-ruchomego. Proteza teleskopowa opiera się na pozostałych zębach poprzez specjalnie przygotowane korony pierwotne (teleskopy pierwsze), na które osadzana jest koronowa część protezy (teleskopy drugie). Rozwiązanie to zapewnia pełną stabilizację bez ruchomości podczas użytkowania, przy jednoczesnym możliwości zdejmowania do higieny.

Leczenie obejmowało przygotowanie abutmentów, wykonanie precyzyjnych koron pierwotnych i całkowitą rekonstrukcję górnego łuku przy użyciu protezy teleskopowej. Proces trwał 4–8 tygodni. Efekt końcowy to pełna rehabilitacja estetyczna – ujednolicony jasny kolor zębów (skala A2-A3), regularny kształt, symetryczna linia brzegu i naturalny wygląd. Pacjent odzyskał funkcjonalność żucia, pewność siebie i harmonię uśmiechu bez żadnej ruchomości protezy podczas normalnego użytkowania.

Proteza teleskopowa – kompleksowa rehabilitacja górnego łuku zębowego.Case study gabinetu dent. Szymona Soczki w Mieścisku.

Proteza teleskopowa – Dentysta Soczka

Przywrócenie pełnej funkcjonalności żucia poprzez stabilizację protezy teleskopowej na zębach wiodących.

Ujednolicenie koloru i kształtu zębów w całym widocznym zespole – osiągnięcie harmonijnego efektu estetycznego.

Eliminacja ruchomości protezy dzięki zakotwiczeniu teleskopowemu – maksymalny komfort użytkownika.

Wyrównanie linii brzegu dziąseł i osiągnięcie symetrycznej morfologii zębu – naturalny wygląd całej szczęki.

Uzupełnienie braków zębowych przedtrzonowców i molara przy zachowaniu zębów wiodących jako elementu nośnego.

Proteza teleskopowa

Etap 1: Diagnostyka i planowanie protezy teleskopowej

Przeprowadzono szczegółową ocenę kliniczną górnego łuku szczęki, identyfikując cztery pozostałe zęby naturalne jako potencjalne filary protezy teleskopowej. Wykonano pantomogram i skan CBCT celem oceny warunków kostnych i pozycji zębów filarowych.

Dokonano preparacji wybranych zębów naturalnych w celu wykonania koronek pierwotnych (wewnętrznych), zapewniających stabilizację i retencję protezy teleskopowej. Zęby zostały oczyśczone, wysuszone i przygotowane do odciśnięcia.

Etap 3: Wykonanie korony pierwotnej i pośrednika laboratoryjnego

W laboratorium protezycznym wytworzono precyzyjne korony pierwotne (z metalu szlachetnego) osadzające się na zębach filarowych oraz wykonano model roboczy do konstruowania ramy protezy teleskopowej. Przygotowano również woskowy model do próby funkcjonalnej.

Etap 4: Próba i cementowanie koron pierwotnych

Przeprowadzono próbę koron pierwszych w ustach pacjenta, weryfikując prawidłowe osadzenie, okkluzję i spiegowanie. Po potwierdzeniu dokładności dokonano trwałego cementowania koron pierwotnych przy użyciu cementu bez rozpuszczalnika.

Etap 5: Wykonanie i próba protezy teleskopowej

Laboratorium wyprodukowało protezy teleskopową (z koronami wtórnymi osadzającymi się na pierwotnych) wraz z dodatkowymi zębami zastępującymi braki w zespołach przedtrzonowców i molara. Przeprowadzono próbę w ustach, oceniając retencję, stabilizację, okluzję oraz estetykę.

Etap 6: Osadzenie protezy teleskopowej i instrukcja pacjenta

Dokonano ostatecznego osadzenia protezy teleskopowej, uzyskując harmonijny, jasny kolor (A2–A3) i naturalny wygląd całego górnego łuku. Pacjent otrzymał szczegółowe instrukcje dotyczące pielęgnacji protezy, usuwania, czyszczenia oraz wizyt kontrolnych co 6 miesięcy.

Metamorfozy

Most na implantach

Plastyka dziąseł, korony na implantach i zębach własnych

Pełnołukowa rekonstrukcja zwarcia

Most natychmiastowy

Most tymczasowy

Korony i mosty tymczasowe

Korony tymczasowe

Metoda pośrednia tzw. bonding oraz korony cyrkonowe

Proteza teleskopowa

Mosty tymczasowe-długoczasowe

Pełnołukowa rekonstrukcja zwarcia

Proteza wsparta na implantach